อยากรู้จักความรักที่แท้จริง ทำยังไงถึงจะเจอ"รักแท้"

"เมื่อรักแล้ว ... จะเลิกรักไม่ได้
แต่เลือกที่จะรักในวิธีที่ไม่ทำให้ตัวเองเจ็บได้"

คนที่ไม่เคยเจอความรัก มักตั้งคำถามว่า "ความรักคืออะไร" อะไรคือนิยามความรัก" "ความรักที่แท้จริงเป็นอย่างไร" "แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเค้ารักเราจริง"

ลองมองไปที่พ่อแม่ แล้วสังเกตุว่าเค้ารักเรายังไง นั้นล่ะ "ความรัก" ความรักที่สามาพูดได้ว่า "ไม่รูล่ะยังไงก็รัก มันจะดีจะชั่วก็รัก" ในความหมายของความรักจริง ๆ แล้ว ไม่มีใครสามารถให้ความหมายมันได้สมบูรณ์ และเหมือนกันทุกคน เพราะแต่ล่ะคนก็มีมุมมองของความรักแตกต่างกันเรามักให้ความหมายจากประสบการณ์ที่เราประสบกับตัวเองและความรักที่เราได้รับมาตั้งแต่เล็ก ๆ มันมาทำนองไหน เราก็มันให้ความหมายในทำนองนั้น และแต่ละคนก็มีวิธีการแสดงออกถึงความรักอขงตัวเองแตกต่างกัน

แต่ความรักที่แท้จริง และคำว่า "รักแท้" ก็ไม่ได้พิสูจน์กันยากมากมาย เราสามารถบอกได้ว่าเรามี "รักแท้" ให้กับใครซักคน แล้วหรือยัง หรือมีใครมาให้เราหรือยัง มักถือเกณฑ์ "ความเห็นห่วง" คือตัวตัดสินตอนต้น เมื่อไหร่ที่มีคนคนนึงเข้ามารบกวนใจเรามาก ๆ ทำให้เราคิดถึงเขา และเพ้อฝันถึง อยากอยู่ไกล้ ๆ อยากเป็นแฟน คาดการณ์ระยะต้น ๆ ก่อนว่า "เราถูกใจเค้า" อาจจะไม่ถึงกับรัก อาจจะเป็นความประทับใจในรูปกายภายนอกและองค์ประกอบที่วัดกันทางสายตา ยังไม่ได้รับรู้ด้วยใจ

ในเวลาต่อมา เมื่อได้รู้จักไกล้ชิด รับรู้นิสัยใจคอ หัวใจของเราก็จะค่อยๆรัเอาคนคนหนึ่งเข้าไปนั่งพูดคุยด้วย เป็นความเต็มใจความสุขที่ได้พบเจอ พูดคุย ไกล้ชิด และอยากที่จะมีเวลาอยู่ด้วยกันมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ระยะนี้คงพอที่จะพูดได้ว่า "เรารักเค้าเขาแล้ว" แต่จะเป็นรักแท้ หรือรักที่แท้จริงหรือเปล่า ก็คงต้องดูกันต่อไป

ในเวลาต่อมา เมื่อที่เกิดความรู้สึกว่า "ทุกครั้งที่เราทุกข์..ขอทุกข์ด้วย" ยิ่งเขาไม่สบายใจเรื่องอะไร เราก็จะไม่สบายใจไปกับเค้าด้วย ไม่ได้เจอเค้าก็จะเป็นก่วงว่าเค้าจะอยู่ยังไง ทำอะไร เค้าไม่สบาย เราก็เหมือนจะเป็นไข้แทน เมื่อมีโอกาสเจอกัน ก็สามารถแลกเปลี่ยนความรู้สึก ความทุกข์ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ มีการปลอบโยน เค้าลำบากเราก็ไม่ชิ่งหนี แถมเดือนร้อนแทน ไม่ใช่ "เรื่องของเธอ..ไม่เกี่ยวกับชั้น" ฟังดูก็เหมือนมิตรภาพระหว่างเพื่อน แต่เราจะรู้ด้วยตัวเองว่าคนคนนี้ไม่ใช่เพื่อน เรารู้สึกละเอียดอ่อนเกินความเป้นเพื่อน เพราะมักเกิดความรู้สึกที่มากกว่าเพื่อนคือ หัวใจวูบวาบ อ่อนไหว อยากสัมพัส อยากจับมือ อยากกอด และอยากทำอะไรอีกมากมายที่หากยับยั้งไว้ไม่ทัน ก็จะนำไปสู่อีกขั้นหนึ่งของความรักที่เกินขีดความเหมาะสม

ยิ่งเราเป็นห่วงใครมากเท่าไหร่ พร้อมๆกับความพิเศษที่ยกให้เค้ามากเกินเพื่อน ตอบใจตัวเองได้เลยว่าเรากำลัง "รักเค้ามาก" แล้ว "ความเป็นห่วง" "ความกังวล" "ความพร้อมที่จะผจญภัยไปกับความทุกข์ของเค้าโดยไม่กลัว ขอเพียงเค้าจับมือเราเดินไปด้วยกัน เข้าลำบากเราลำบากด้วย" เพียงรู้สึกแค่นี้ เรากำลังเข้าไกล้รักแท้แล้วล่ะ

ในที่สุด เมื่อถึงจุดที่ว่า เราอยากเข้าไปช่วยเหลือ ผ่อนคลายเป็นกำลังใจ จนถึงขั้นที่คิดว่า ทำอย่างไรให้เค้าหมดทุกข์ ทุกวิธีที่เราจะทำได้เพื่อให้เค้ามีความสุข วิธีไหนที่จะช่วยเค้าได้เราจะทำ หากเค้ามีความสุขแม้กับคนอื่น เราก็หน้าชื้นอกตรมได้ แต่ขอให้เราได้ทำอะไรเพื่อเค้า ได้ดูแลเป็นห่วง และทำหน้าที่ตอบแทนความรักที่เรามีให้เค้า แค่นี้เราก็พอใจแล้ว นี่แหละที่จะตอบได้ว่า เรากำลังมีรักแท้ .. และความรักที่แท้จริงก็คือสิ่งนี้เอง

บางคนต้องการที่จะมอบความรักให้เค้า เพียงเพื่อให้เขารักตอบ หากเขาไม่รักเราตอบ อะไรๆ ที่เราเคยทำให้ จะเลิกทำอะไรที่เคยให้ จะขอคืน นั้นเพราะเธอยังไม่ได้รักเค้า เธอรักตัวเธอเองต่างหาก เธอทำอย่างเพียงเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง ความรักที่แท้จริง คือการแบ่างปันรักโดยไม่หวังว่าจะได้รับการตอบแทน แอบหวังลึกๆก็ได้ แต่เมื่อรักแล้ว จะเลิกรักไม่ได้แต่เลือกที่จะรักในวิธีที่ไม่ทำให้ตัวเองเจ็บได้ เช่น หากเรารักใครแล้วเค้าไม่รักเราไม่จำเป็นต้องเลิกรักเค้า แต่เราก็รักเค้าได้ในวิธีที่ถูกต้อง คือการมีความปรารถนาดีกับเค้า ความเป็นมิตรในยามที่เค้าต้องการ แต่ความปรารถนาที่ตะได้เค้ามาเป้นแฟน ทำทุกทางให้เค้ามาเป็นของเรา มันจะหายไปจากความรู้สึก หากเธอมีรักแท้จริงต่อเค้านะ แต่หากเธอยังไม่รู้สึกอย่างนี้กับใคร นั่นหมายถึงเธอยังไม่รู้จักความรักที่แท้จริง เป็นเรื่องประหลาดที่มีไม่กี่คนหรอกที่จะทำให้เธอเกิดความรู้สึกนี้ได้ เพราะฉะนั้นเมื่อรู้สึกอย่างนี้กับใคร เธอจะรู้ทันทีว่า "เขานี่แหละ"

ส่วนวิธีที่เธอจะเจอกับรักแท้ ก็ไม่ยาก เพียงแต่สวรรค์ไม่บอกให้เธอรู้ก่อนเท่านั้น และมันมักจะมากบคนที่เธอไม่คาดฝัน คนที่เธอต้องมานั่งสงสัยตัวเองทีหลังว่า "ไปห่วงอะไรเค้านักหนานะ" "ทำไมคนๆนี้ถึงทำให้เราคิดถึงได้มากขนาดนี้" แล้วใครจะตอบเธอได้ล่ะ ในเมื่อเธอยังตอบตัวเองไม่ได้เลย

KAIZOKUBAN

คิดถึงจัง พรุ่งนี้เต้นแล้วเกิดเหตุออกจากบ้านไม่ได้โดนกักบริเวณ อยากไปจัง ขอโทษนะที่ไปไม่ได้ เราผิดสัญญาอีกแล้ว ทามมายเราเป็นคนอย่างงี้เนอะ ขอโทษนะคะพี่ซากุที่เติ้ลไปไม่ได้ง่ะ พี่ซากุเข้าใจเติ้ลนะ ((ก็เห็นเข้าใจอยู่คนเดียวง่ะ)) จะส่งกำลังใจไปให้นะทุกคน ถ้าเดือนหน้ายังไงถ้ายังรับเรากลับไปเราจะเต้นนะ ขอโทษจริงๆนะ เรารัก ไคโซฯ มาก ๆ นะ รักเพื่อนทุกคน แต่เราเห็นแก่ตัว ขอโทษนะ ที่ด่ามา เราคิดได้เลยล่ะว่าเรา เลวมากแค่ไหน เป็นคนไม่ดีเลยจริงๆเนอะเนี่ย แล้วซักวันคงได้เจอกันนะ คิดถึงทุกคนเลยนะ

~ * SAM* ~

วันนี้ไปมีเรื่องก่าครายเค้าวะ ไม่ระวังเรย เก่งนักเหรอมึงหนิ กูเป็นห่วงมึงจะตายห่อง ทำได้เนอะเนี่ย และบอกจะไม่ร้องเพลง เหอะๆ มีความสุขจริง เงินมันจะไม่มีก็เพราะงี้แหละ ไม่รู้จักใช้ ไม่รู้จักเก็บ ฉุกเฉินแล้วมานก็จะไม่มีนะแซมเอ๊ย เตือนเพราะความเป็นห่วงมึงก็น่าจะรู้นะเว้ยไอ้หำ!!

แล้วซักวันมึงคงเห็นกูเต้น แต่ก็ไม่รู้เมื่อไหร่ วันนี้คุยโทรสับกะมึงหนำใจมากเลยว่ะ มีความสุขแท้เลยเว้ย เป็นแฟนกันยังไงวะเนี่ยพูดกับเพราะเหลื๊อเกิน @_@~~~ 555+ เอาหน่าเป็นงี้ก็มีความสุขดี หวานไปก็ไม่หนุกดิเนอะ ว่ามะแซม ฮ่าฮ่า

~ * S A M * ~

~ * T L 3 * ~

วันนี้ว่าด้วยเรื่องบ้าๆบอๆ

อิสระและความเป็นส่วนตัว

" ค ว า ม รั ก . . . จะไม่เรียกร้องให้เธอแสวงหาอิสระ ถ้าเธอรักกันพอดี "

เคยได้ยินไหม่ที่เขาบอกว่า "รักกันจนอึดอัด" "รักกันมากไปหรือเปล่า?" แสดงว่า ความรักได้สร้างเงื่อนไขให้เธอสองคนมากเกินไปแล้ว จนมันครอบงำความสุขความอิสระที่เธอเคยได้รับ ไม่เช่นนั้น ความรัก..จะไม่เรียกร้องให้เธอแสวงหาอิสระ และความเป็นส่วนตัวหรอกนะ เพราะความรัก..มันมีอิสระอยู่ในตัวของมันเอง เพียงแต่เธอไม่ได้เอามันมาใช้เท่านั้นเอง

เมื่อไหร่ที่สองคนคบกันแล้วรู้สึกอึดอัด ไม่เป็นตัวของตัวเอง แสดงว่าคนคนหนึ่งได้เข้ามาอยู่ในโลกของอีกคนหนึ่งมากเกินไป เคยมีคนบอกว่า มนุษย์เรามีชีวิตแบ่งเป็น 3 ชีวิต คือ ชีวิตครอบครัว ชีวิตการงาน และชีวิตส่วนตัว ซึ้งหากสามารถ แยกออกจากันได้ โดยมีเพียงเส้นบาง ๆ ที่เชื่อมต่อกันอยู่ ชีวิตของคนคนนั้นจะมีความสุข การเข้าไปก้าวก่ายในโลกส่วนตัวของเข้ามาเกินไปเหมือนกับว่า เราต้องอยู่ในทุก ๆ ที่ ๆ เขาอยู่ ไปในทุก ๆ ที่ ๆ เขาไป แถมไม่ไปอย่างสงบนิ่งไม่ไปอย่างเจียมตัว ว่าเข้ามาอยู่ในโลกของเข้าต้องเกรงใจเขา ยังไปก้าวก่ายจัดการทุกอย่าง ให้โลกเข้าผิดรูปแบบไป อาการอึดอัดเหมือนโดนเชือกที่รัดแน่น อาจะทำให้อีกฝ่ายหายใจไม่ออก และมีความรักที่ขาดความสุข ความรักคือการดูแลที่ไม่ตึงและหย่อนเกินไป ถ้าเราให้ความรักในแบบที่ทำให้เข้าอึดอัด ความรักที่มีค่าก็จะกลายเป็นความรักที่ทำร้ายคนที่เรารักในทันที แทนที่จะได้บุญเพราะเป็นการให้รัก กลับเป็นบาปเพราะได้มอบความทุกข์ให้เข้าไปพร้อม ๆ กันด้วย

ไม่ปฏิเสธว่า คนที่รักกันไม่ควรมีความลับต่อกัน การรับรู้ กับการเข้าไปยุ่งมันต่างกัน เรารับรู้เรื่องราวซึ่งกันและกันได้ เราช่วยเหลือกันในยามที่ต้องการได้ แต่ก็ต้องปล่อยให้เขาจัดการกับตัวเองได้เช่นกัน ช่วยเมื่อเขาเรียกร้อง รับฟังเมื่อเขาระบาย แต่ไม่ใช่เจ้ากี้เจ้าการกับทุกเรื่องของเขา โดยเฉพาะผู้ชาย "อิสระ" คือสิ่งที่เขาหวงแหนมากที่สุด ไม่ได้หมายถึงว่า เขาคบใครตามใจตัวเอง เขาไม่จริงจัง เพราะเขาไม่ปลดอิสระของตัวเองด้วยการแต่งงานกับใครง่าย ๆ แต่หากมีใครซักคนที่อยู่ข้างเขา เป็นเพื่อนคู่คิด ดูแลเขาได้และในขณะเดียวกัน เขาไม่ได้รู้สึกสูญเสียอิสระไป กลับกลายเป็นรู้สึกดีขึ้น ที่มีอิสระแบบไม่โดดเดี่ยวอีก เธอจะเป็นผู้หญิงที่เข้าใจเขามากที่สุด

หากเราคบกันแล้วสบายใจที่สุด เป็นตัวของตัวเองที่สุด เหมือนว่าวที่ดูมีอิสระระเริงร่าท้าลม แต่เมื่อไหร่ที่เข้าใกล้เสาไฟฟ้าแรงสูงหรือต้นไม้ใหญ่ หรือมีลมแรงพัดผ่าน ก็ยังคงมีคนคอยชักหลบหลีกคอยควบคุมทิศทางไม่ให้หลุดไปติดกิ่งไม้ หรือลอยไปกับลมแบบไร้จุดหมาย เป็นอิสระที่อบอุ่น เพราะทำให้เรามั่นใจเสมอว่า ในขณะที่เราเริงร่าอยู่นั้น เราก็ปลอยภัย เรามีคนที่คอบห่วงดูเราอยู่ เราจะไม่มีวันเป็นว่าวที่ค้างอยู่ที่ใดที่หนึ่งอย่างโดดเดี่ยว ปล่อยให้แดดฝนโหมเข้าใส่จนหมดราคา ถึงวันนั้นคงไม่มีค่าพอที่ใครจะปันไปสอยลงมา เพียงเพราะว่า เราต้องการอิสระโดยสิ้นเชิง

จะอ่านกันมั้ยน้อเนี่ย

((ฮ่าฮ่า))

KAIZOKUBAN

เป็นยังไงกันบ้างก็ไม่รู้นะ ออน MSN ก็ไม่ค่อยได้คุยกะใครในวงเลย คงยังโกรธเราไม่หายแต่เราคิดถึงเพื่อนๆในวงมากๆนะเราโดนตัดหางปล่อยวัดแล้วหรือนี่ แย่จังเลยเนอะ ไม่รุจะทำยางงายง่ะ เราก็ทำตัวของเราเอง ต่อไปถ้าไปเจอหน้าจะต้องทำตัวยังไงกันนะ ถึงจะเหมือนเดิม ไม่รุทำไมมีแต่เรื่องแล้วก็เรื่อง เราจะพยายามเป็นเหมือนเดิม อยากให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม คิดถึง ไคโซฯ มากๆ วันที่ 15 คงได้เจอกันแล้วนะ ยังจะอยากเจอเราอยู่รึเปล่าน๊ะ?? ไม่อยากเจอก็ไม่เป็นไร แต่ยังไงเราก็คิดถึงอยู่ดีล่ะ
วันที่15 สู้ๆนะ เราไปเชียร์อยู่แล้ว

~*SAM*~

ในที่สุดก็นะลงเอยกันจริงๆแล้วสินะ
เราขอบคุณมากๆนะที่เป็นเพื่อนเราเสมอที่เราต้องการใครซักคนอยู่ข้าง ๆ เราดีใจนะที่ได้รู้จักเธอ เวลาดีๆที่ขาดหายไปจากเรานานมากแล้ว มันกลับมาอีกครั้งเพราะเธอเข้ามาทำให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง ขอบคุณมากนะ
ทุกวันนี้เรามีความสุขมากๆนะ เธอทำให้เวลาที่เรามีอยู่มันมีค่าขึ้นมามากๆ อยู่กันอย่างงี้นาน ๆ นะ

** จ บ แ ล้ ว ค ร่ ะ ( ( ย า ว มั้ ย ๆ ? ? ) ) **

มาอัพแระคร่ะ

วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากก็แค่อยากพูดอะไรซักหน่อย

.................

.............

........

.......

...

ถ้าสมมุติว่าเรา"ชอบ"ใครซักคน แต่ไม่รู้ว่าชอบแบบไหน

รู้แต่ว่า ไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มานานมากแล้ว

รู้สึกดีๆกะเค้า

รู้สึกเหงาถ้าไม่ได้คุย

รู้สึกเซ็งถ้าโทรหาไม่ติด

รู้สึกแย่ถ้าเค้าไม่โทรมา

แต่ถานะของเราเป็นแค่คำว่า"เพื่อน"คำเดียวเท่านั้น

ไม่สามารถที่จะเป็นคำอื่นได้เลย

จะทำยังไงดีล่ะทีนี่ ไม่เข้าใจตัวเอง

พอมีคนถามว่าเป็นแฟนกันรึป่าว

เราจะรู้สึกโกรธขึ้นมา โกรธมากเลยด้วยจนต้องโทรไปคุยทันทีตอนนั้น

เพราะกลัวว่าเค้าจะไม่โทรมาหาเราอีกงั้นหรอ

เป็นเพราะกลัวว่าเค้าจะเลิกติดต่อรึป่าว

ไม่เอาแล้ว ทีหลังจะไม่คุยกะใครอีกแล้ว มันแย่มากๆ

หลังจากที่ไม่ได้ชอบใคร ไม่ได้คิดอะไรบ้าบอแบบนี้มานาน

พอมาเจอคนนี้ทำไมถึงคิดอะไรที่ไม่เคยคิด

รู้สึกอะไรแปลกๆ เหมือนคนรักครั้งเก่า((รักมากด้วย))

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

กลัวไม่กล้าถาม ไม่กล้าพูดอะไรที่อาจจะทำให้นายรู้ว่าเราชอบนาย

เก็บเอาไว้ก็เหนื่อย ถ้าวันนี้นายจะไม่โทรมาอีกแล้วตลอดไป

มันคงยังทันเวลาใช่มั้ยที่เราจะทำใจได้ ที่เราจะลืมนาย

คำว่าเพื่อนที่นายให้เรารู้สึกดีมาก แต่เราคุยกับนายทุกวัน

แล้วนายก็มีอะไรเหมือนกับเราหลายอย่าง ((แทบทุกอย่างเลย))

ถ้าเหมือนกันมากกว่านี้ เราคงคิดว่าเรากะนายเป็นเนื้อคู่กับเราแล้วล่ะมั้งเนี่ย ((แห่ะๆ))

แล้วเมื่อไหร่ที่เราจะได้เจอคนที่เรารู้สึกแบบนี้อีก

ถ้าเราต้องมีน้ำตาเพราะนายไม่โทรมา

ก็คือเราอกหักโดยที่นายไม่รู้ใช่มั้ย ((ก็ดีแล้วที่ไม่รู้))

นายคือคนที่เราอยากคุยด้วยทุกวัน

คืออีกคนที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้ได้

คือคนที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านออกไป เหมือนที่ผ่านๆมา

เราไม่มีอะไรดีพอที่จะมีคนมารักมาดูแลหรอกเนอะ

เราเป็นแบบนี้บ่อยเกินไปแล้วรึเปล่า

เรา.............

น้านแหละ

กู...ชอบ...มึงนะไอ้ย่างกุ้ง

+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+0+

พอดีกว่า อึดอัดใจ ไม่รู้จะระบายกับใครเลยมาเพ้อในบล็อกเอาเนี่ยแหละ แห่ะๆ